Przerwa w wykonywaniu kary pozbawienia wolności

Przez admin

Przerwa w wykonywaniu kary wolności dotyczy skazanego, który został przyjęty już do zakładu karnego i zaczął odbywać orzeczoną wobec niego karę. O przerwę może ubiegać się skazany na karę pozbawienia wolności, a także na zastępczą karę pozbawienia wolności.

Kwestia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności została uregulowana w Kodeksie karnym wykonawczym.

Wskazać należy, iż przerwa może być obligatoryjna, ale i fakultatywna.

  1. Obligatoryjna przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności jest orzekana

– w przypadku choroby psychicznej

– lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonywanie tej kary.

Przerwa trwa do czasu ustania przeszkody (art. 153 § 1 k.k.w.).

  1. Fakultatywna przerwa w odbywaniu kary może być ona orzeczona przez sąd penitencjarny jeżeli przemawiają za tym ważne względy rodzinne lub osobiste.

Wniosek o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności podlega opłacie w wysokości 60 złotych.

Wniosek może złożyć również Dyrektor Zakładu Karnego.

Właściwym sądem penitencjarnym do rozpoznania wniosku o przerwę w wykonaniu kary jest wydział penitencjarny sądu okręgowego.

Wyrażenie przez sąd zgody na przerwę lub odmowa takiej zgody jest udzielana na posiedzeniu, w którym może wziąć udział skazany wraz z obrońcą, prokurator, a nadto kurator sądowy lub dyrektor jednostki, w przypadku gdy składali wniosek o przerwę w karze.

Sąd po rozpoznaniu wniosku wydaje postanowienie, na które przysługuje zażalenie.

Jednak, gdy prokurator sprzeciwia się udzieleniu przerwy, to postanowienie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Jeżeli prokurator wniesie zażalenie, podlega ono wtedy rozpoznaniu w terminie 14 dni.

Podkreślić trzeba, że przerwa w wykonaniu kary pozbawienia wolności może być udzielona kilkakrotnie. Łączny czas jednak nie może przekraczać jednego roku.

Jednakże, jeżeli skazaną osobą jest kobieta ciężarna oraz osoba skazanej samotnie sprawującej opiekę nad dzieckiem, sąd może w takim przypadku zarządzić przerwę w karze na okres do 3 lat po urodzeniu dziecka.

Sąd może w trakcie przerwy w odbywaniu kary skazany zobowiązać skazanego do:

– podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej,

– zgłaszania się do wskazanej jednostki Policji w określonych odstępach czasu lub

– poddania się odpowiedniemu leczeniu lub rehabilitacji,

– poddania się oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych

W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż przepisy pozwalają na gromadzenie informacji dotyczących skazanego w drodze wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego a nawet ustalenia tożsamości skazanego przez Policję lub inne organy (art. 14 § 1 k.k.w.).

Wskazania wymaga, że nie można udzielić przerwy przed upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego. Wyjątkiem jest gdy u skazanego występuje choroba psychiczna lub inna ciężka choroba skazanego albo inny wypadek losowy.

Odwołanie udzielonej przez sąd przerwy następuje, gdy:

-ustaje przyczyna, dla której udzielono przerwy lub

-gdy skazany nie korzysta z przerwy w celu, w jakim została ona udzielona bądź

– rażąco narusza porządek prawny albo

– nie wykonuje obowiązków, jakie zostały wobec niego orzeczone w postanowieniu o udzieleniu przerwy .

Wtedy sąd penitencjarny, który wydał postanowienie, może odwołać przerwę.

Zostaw komentarz

Alimenty dla byłego małżonkaFałszywa moneta