Ubezwłasnowolnienie

Przez admin

Na wstępie należy zaznaczyć, iż każdy człowiek z chwilą przyjścia na świat, zyskuje zdolność prawną, czyli zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków w obrocie. Po ukończeniu 18 roku życia natomiast, nabywa również zdolność do czynności prawnych, co oznacza, iż może skutecznie przyjmować i składać oświadczenia woli, które to wywołają określone skutki prawne.

Jednakże, czasem zdarzają się przypadki, w których to pełna zdolność do czynności prawnych może zostać ograniczona. Nastąpić może to w przypadku, gdy osoba fizyczna na skutek różnego rodzaju zaburzeń, niepełnosprawności, uzależnień nie jest zdolna do podejmowania decyzji i nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem. Aby zapobiec negatywnym skutkom działań takich osób zarówno w dla nich samych jak i w stosunku do osób trzecich, przewidziano instytucję ubezwłasnowolnienia.

Ubezwłasnowolnienie zatem jest to pozbawienie w pewnym zakresie osoby fizycznej zdolności do czynności prawnych. Ze względu na indywidualną sytuację oraz wiek osoby wyróżnia się ubezwłasnowolnienie częściowe i całkowite.

Osoba pełnoletnia może być ubezwłasnowolniona częściowo z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii. Ponadto stan danej osoby nie może uzasadniać ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz pojawia się potrzeba jedynie pomocy do prowadzenia jej spraw. Dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratelę.

Osoba, która ukończyła lat trzynaście, może być ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swym postępowaniem. Zgodnie z przepisami prawa dla ubezwłasnowolnionego całkowicie ustanawia się opiekę, chyba że pozostaje on jeszcze pod władzą rodzicielską.

Opiekunem powinien zostać ustanowiony w pierwszej kolejności małżonek, a jeżeli nie jest to możliwe – rodzic ubezwłasnowolnionego. Zasadą jest, że czynność prawna dokonana przez osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie jest nieważna, z wyjątkiem codziennych spraw życia codziennego. Za osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie czynności prawnych dokonuje jej opiekun

Osoby, które są uprawnione do złożenia wniosku o ubezwłasnowolnienie to:

  • małżonek,
  • krewni w linii prostej,

  • rodzeństwo,

  • przedstawiciel ustawowy

  • prokurator.

  • osoba fizyczna, której wniosek o ubezwłasnowolnienie ma dotyczyć.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy złożyć do sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, co do której zachodzi potrzeba ubezwłasnowolnienia.

Osobę, której dotyczy wniosek, należy natomiast wysłuchać niezwłocznie po wszczęciu postępowania. Wysłuchanie powinno odbyć się w obecności biegłego psychologa oraz w zależności od stanu jej zdrowia, biegłego lekarza psychiatry lub neurologa.

Orzeczenie w sprawie o ubezwłasnowolnienie może zapaść wyłącznie po przeprowadzeniu rozprawy przez sąd.

W postanowieniu sąd orzeka, czy będzie ono częściowe, czy całkowite.

Wskazać także należy, iż osoba, która zgłosiła wniosek o ubezwłasnowolnienie w złej wierze lub lekkomyślnie podlega grzywnie do 3000 zł.

Zostaw komentarz

Ubezwłasnowolnienie 1Wpływ pandemii COVID-19 na realizację kontaktów rodzica z małoletnim dzieckiem